تبلیغات
دلنوشته
صفائی ندارد ارسطو شدن خوشا پر کشیدن پرستو شدن

هر وقت در زندگی ات گره ای پیش آمد و راه بندان شد
بدان خدا کرده است زود برو و با او خلوت کن و بگو چه کار داشتی که راهم را بستی؟

هر کس گرفتار است در واقع گرفته ی یار است.



یارت، نمازت، ذکرت و عبادتت را تا زیارت بعد، نماز بعد، ذکربعد و عبادت بعد حفظ کن.

کار بد، حرف بد، دعوا و جدال و ... نکن و آن را سالم به بعدی برسان اینگونه

دائمی میشوی.
دائم در زیارت، نماز، ذکر و عبادت خواهی بود.

موت را که بپذیری همه ی غم و غصه ها می رود و بی اثر می شود.
وقتی باحضرت عزرائیل رفیق شوی غصه هایت کم می شود.

آمادگی موت خوب است نه زود مردن.



بعد از این آمادگی عمر دنیا بسیار باارزش

خواهد بود. ذکر موت دنیا را در نظرت کوچک وآخرت را بزرگ می گرداند.

حضرت علی علیه السلام می فرمودند یک ساعت دنیا را به همه ی آخرت نمی دهم.

آمادگی باید داشت نه عجله برای مردن.

اگر وقت کنید فشار قبر را در این دنیا مشاهده می کنید. مثل بداخلاق که خود و دیگران را در فشار می گذارد.



اگر غلام خانه زادی، پس از سالها بر سر سفره ی صاحب خانه ی خود نشستن و

خوردن روزی،
غصه دار شود و بگوید فردا چه کنم؟
این توهین به صاحبش است. این

غصه خوردن ،صاحبش را اذیت می کند.

پس از سالها روزی خدا را خوردن ،نباید غصه بخوریم



تربت دفع بلا می کند، همه ی زلزله ها، تب ها و طوفانها با یک سر سوزن آن آرام می شود.
مومن سرانجام تربت می شود. اگر یک مومن درشهری بخوابد خداوند آن شهر را از بلا دور می گرداند.



مرحوم میرزا اسماعیل دولابی













نوشته شده در تاریخ دوشنبه 26 خرداد 1393 توسط پادینا


دلنوشته
موضوعات
آخرین مطالب
نویسندگان
پیوند ها
آرشیو مطالب
آمار سایت

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً


فال حافظ